مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
: 5451
: 286
: 0
ایندکس شده در :

  

  با توجه به اهميت نازايي در طب زنان و شيوع فيبروم­هاي رحمي در سنين توليد مثل برخورد صحيح با فيبروم در بيماران نازا از اهميت خاصي برخوردار است.

  در مطالعات مختلف اتفاق نظري راجع به اثر فيبروم بر روي نتايج ART وجود ندارد. در مطالعه­اي گذشته­نگر در سال 2001 كه تحت عنوان " ليوميوم­هاي رحمي و اثرات آنها روي IVF " انجام شد نتيجه گرفته شد كه ليوميوم روي IVF اثر منفي ندارد و اندازه و محل فيبروم هیچ تاثیری روي نتيجه IVF نخواهد گذاشت (1). حال آنكه در برخي مطالعات فيبروم­هاي بالاي 5 سانتي­متر را عامل خطر دانسته­اند (2). در مطالعه­اي ديگر عنوان شده است كه ميوم­هاي تنه رحم كه در داخل حفره رحم قرار نگرفته و آويزان نشده باشند و زير 7 سانتي­متر باشند ميزان لانه­گزيني و سقط را در IVF و ICSI افزايش نمي­دهند (3).

 

  مواد و روشها

  در اين مطالعه هم­گروهي ( Cohort )،120 سيكل فن­آوري كمك باروري در بيماران نازاي داراي فيبروم و 240 سيكل
فن­آوري كمك باروري در بيماران نازاي فاقد فيبروم مورد مطالعه قرار گرفته و از نظر وقوع سقط تا 20 هفته مورد بررسي قرار گرفتند.

  وجود و فقدان فيبروم در بيماران بوسيله سونوگرافي يا لاپاروسكوپي تاييد شد. بيماران فيبروم­دار از نظر اندازه فيبروم در سه گروه: 3 سانتي­متر و كمتر، 5-1/3 سانتي­متر و بيشتر از 5 سانتي­متر قرار گرفتند.

  از همه بيماران موافقت جهت ورود به مطالعه گرفته شد و هيچ گونه هزينه و يا داروي اضافي به بيماران تحميل نشد. اطلاعات دموگرافيك بيماران از طريق مصاحبه وارد پرسشنامه شد و اطلاعات مربوط به پاراكلينيك و اقدامات درماني از روي پرونده بيماران استخراج شد.

  برای تحليل آماري از آزمونهاي كای دو، آزمون دقیق فیشر، Man-Whitney U-test و مدل رگرسيون لجستيك استفاده شد.

همه بيماران در سيكل GnRH-a–Long-protocol قرار گرفته و تجويز GnRH-agonist از روز 21 سيكل قبل از ART

 

نویسندگان: الهه مسیبی, محمدباقر لاریجانی, مرضیه آقاحسینی, اشرف آل یاسین, رامین حشمت
کلیدواژه ها : ناباروری - لپتین - شاخص توده بدنی - مایع فولیکولی - تحریک تخمکگذاری - روشهای کمک باروری
: 24506
: 17
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: با توجه به بار مالي و رواني كه تكنيكهاي كمك باروري (ART) به زوجين نابارور تحميل ميكند، پيشبيني نتايج آن از اهميت ويژهاي برخوردار است. با توجه به مطالعات قبلي، سطح لپتين ميتواند با باروري ارتباط داشته باشد. لذا هدف از انجام اين مطالعه بررسي ارتباط سطح لپتين سرم، لپتين مايع فوليکولي و نسبت سطح سرمي لپتين به شاخص توده بدني (BMI) با نتايج تکنيکهاي کمک باروري بود. روش بررسي: 99 خانم غيرمبتلا به تخمدان پليكيستيك (PCO) از بيماران نابارور مراجعه كننده به بيمارستان دكتر شريعتي در نيمه اول سال 84 انتخاب و تحت تحريک تخمداني با پروتكل طولاني مدت قرار گرفتند. لپتين سرم در روز شروع تجويز گنادوتروپين و لپتين مايع فوليکولي در روز دريافت اووسيت اندازهگيري شد و نتايج حاصله در دو گروه باردار و غيرباردار با نرم افزار SPSS و آزمون t مورد مقايسه قرار گرفت. 05/0p < معنيدار در نظر گرفته شد.نتايج: ميانگين هندسي لپتين سرم در گروه غيرباردار ng/ml68/142/16 و در گروه باردار ng/ml20/209/14 بود. لپتين مايع فوليکولي در گروه غيرباردار ng/ml 56/273/8 و در گروه باردار ng/ml 76/207/11 و نسبت لپتين سرم به BMI نيز در دو گروه به ترتيب 62/164 و 04/255 بود كه از نظر آماري تفاوت معنيداري نداشت.نتيجهگيري: براساس نتايج اين تحقيق، لپتين سرم و مايع فوليکولي و نيز نسبت لپتين به BMI نميتواند پيشبينيکننده نتايج ART باشد و در حال حاضر نميتوان بهعنوان يك عامل پيشبينيكننده مورد اندازهگيري قرار گيرد. ضمناً پيشنهاد ميشود مطالعات بعدي در گروههاي همگنتري از نظر علت ناباروري و تعداد افراد انجام شود.
نویسندگان: عباس رحیمی فروشانی, کاظم محمد, حجت الله سعیدی سعید آبادی
کلیدواژه ها : ناباروری - لانه گزینی - سقط - لیومیوم - مطالعه هم گروهی - روشهای کمک باروری - فیبروم رحمی
: 10378
: 47
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: مطالعات نشان ميدهد حدود 15-10% زوجيني كه در سنين باروري قراردارند با مشكل ناباروري مواجه ميباشند. از طرفي حدود 20% از تمامي زنان در دورة باروري داراي ميوم هستند. اگرچه ميوم علت اوليه ناشايعي براي ناباروري است و به عنوان علت منفرد فقط در درصد كمي از بيماران نابارور گزارش ميشود، ولي با توجه به اهميت ناباروري در طب زنان و شيوع فيبروم رحمي در سنين توليدمثل و اختلاف نظري كه در مطالعات راجع به اثر فيبروم بر روي باروري وجود دارد، برخورد صحيح با فيبروم در بيمار نابارور از اهميت خاصي برخوردار است. لذا با توجه به تناقضات موجود در نتايج حاصل از مطالعات محققين در خصوص تأثير ميوم بر موفقيت درمان ناباروري، مطالعه حاضر با هدف تعيين اثر فيبروم رحم بر احتمال لانهگزيني و سقط در سيكلهاي فنآوري كمك باروري انجام شده است. مواد وروشها: در اين مطالعة هم گروهي آيندهنگر، 120 سيكل فنآوري كمك باروري در بيماران نابارور داراي فيبروم و 240 سيكل فنآوري كمك باروري در بيماران نابارور فاقد فيبروم مراجعه كننده به بيمارستان شريعتي در سالهاي 81 ـ1380 تحت مطالعه قرار گرفته و اثرات فيبروم روي ميزان لانهگزيني و وقوع سقط پس از حذف فاكتورهاي مخدوشكننده با استفاده از مدل لجستيك رگرسيون مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج: نتايج نشان داد كه لانهگزيني در افراد داراي فيبروم و فاقد فيبروم به ترتيب 7/16% و 7/28% بود كه اختلاف از نظر آماري معنيدار است(7/2-1/1=CI، 72/1=OR، 014/0=P). ارتباط مذكور پس از حذف فاكتورهاي مخدوش كننده واضحتر شد؛ به طوريكه OR تعديل شده از 72/1 به عدد 17/2 افزايش يافت. ميزان لانهگزيني در فيبرومهاي با اندازة كمتر از cm3 بيشتر از فيبرومهايcm5-1/3 بود. ميزان سقط در افراد داراي فيبروم و فاقد فيبروم به ترتيب 4/71% و 9/34% بود كه نشان داد سقط به طور معنيدار در افراد داراي فيبروم حتي پس از حذف ساير فاكتورها بيشتر است(024/0=p). نتيجهگيري: در مطالعه حاضر اثرات منفي فيبروم روي لانهگزيني و افزايش سقط را حتي پس از حذف فاكتورهاي مخدوش كننده مشاهده كرديم، ولي انجام كارآزماييهاي باليني جهت بررسي تاثير جراحي انواع فيبروم با اندازههاي مختلف قبل از درمان ناباروري، ضروري است.
نویسندگان: الهام خیراللهی, مرضیه آقاحسینی, اشرف آل یاسین
کلیدواژه ها : پیامد بارداری - ترومبوفیلی - شکست لانهگزینی - فاکتورهای ایمنولوژیک - لقاح خارج رحمی - هپارین
: 11108
: 34
: 0
ایندکس شده در :
زمینه و هدف: شكست مكرر لانهگزيني (RIF) يكي از علل عدم موفقيت سيكلهاي لقاح خارج رحمي ميباشد. سندرم آنتیفسفولیپید تنها سندرم شناخته شده مورد توافقی است که باRIF ارتباط داشته و هپارین انتخاب درمانی ثابت شده آن است. تاکنون روشن نشده که آیا هپارین ممکن است در زنانی که آنتیبادیهای دیگر (غیر از آنتیفسفولیپید) یا سایر علل شكست درمان را دارند اثرات مثبت داشته باشد یا خير؟. با توجه به اینکه لقاح خارج رحمي اغلب بهترین درمان برای زوجهای مبتلا به ناباروری چند عاملی و یکی از گزینههای درمانی معقول برای زنان مبتلا به کاهش باروری یا ناباروري با علت نامشخص است، درمان شکست مکرر در لانهگزینی از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ لذا اين مطالعه با هدف بررسي اثر هپارين در بيماران دچار شكست مكرر در لانهگزيني انجام شد.روش بررسی: در این كارآزمايي باليني تصادفي جامعه مورد مطالعه، بیماران مراجعهکننده به بخش درمان ناباروري بیمارستان دکتر شریعتی تهران طي دوره 86-1385 بود كه داراي دو یا بیشتر تجربه IVFناموفق بودند. پس از اخذ تأییدیه کمیته اخلاق 60 زن به طور تصادفي، بدون توجه به خصوصیات بالینی به صورت یک در میان، در دو گروه (تحت درمان با هپارین و عدم درمان) قرار گرفتند. عامل مردانه، اختلالات آناتومیک، عفونی، بیماریهای زمینهای، اختلالات اندوکرین و علل ژنتیک در آنها رد شده بود. بیماران در گروه درمان از 14 روز قبل از IVF هپارین با دوز BID/SC/ 5000 دریافت کردند. نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS بررسی شد. پس از بررسي توزیع نرمال دادهها، نتايج کمی با t-test و نتايج کیفی با آزمون 2 مقایسه شدند. از آنالیز آماری رگرسيون لجستيك جهت بررسی و کنترل اثر عوامل مداخلهگر استفاده شد. سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفته شد.نتایج: در پيامد بارداري (رسیدن به هفته 30 بارداري) بین دو گروه تفاوت معنیدار آماری دیده نشد. در 40% افراد گروه تحت درمان با هپارین و 30% از گروه کنترل، تست HCG مثبت شد که اختلاف معنیدار نبود. 3/23% از گروه هپارین و 7/16% از گروه کنترل به هفته 30 بارداري رسیدند، که اختلاف از نظر آماری معنیدار نبود. در مقایسه نتايج بین افراد دارای علت ایمنولوژیک یا ترومبوفیلی با بیماران با علت ناشناخته در گروهی که تحت درمان با هپارین قرار گرفته بودند اگرچه اختلاف معنیدار نبود، ولی در بیماران دارای علت ایمنولوژیک یا ترومبوفیلی تحت درمان با هپارین میزان مثبت شدن HCGبیشتر از بیماران با علت ناشناخته تحت درمان با هپارین بود (3/58% در مقابل 8/27%).نتيجهگيري: با توجه به عدم مشاهده تفاوت معنيدار از نظر پيامد بارداري در موارد درمان با هپارین در شکست مکرر IVF بین دو گروه در اين مطالعه، به نظر نميرسد كه درمان با هپارین در بیماران شکست مکرر IVF بدون علت مشخص سودمند باشد. اگرچه عليرغم معنيدار نبودن، پیامد بارداري در گروه زنان دارای علل ایمنولوژیک یا ترومبوفیلی شكستIVF تحت درمان با هپارین بیشتر بود؛ ولي براي ارائه راهكار درماني انجام مطالعات تصادفي بزرگتر برای بررسی تأثیر هپارین در بیماران مواجه با شكست مكرر در لانهگزيني لازم است.